تلویزیون اینترنتی دانشگاه علوم پزشکی تهران
پویش «نه به تصادف»: تاثیر آمادگی جسمانی رانندگان در کاهش تصادفات
دکتر توحید سیفبرقی، در برنامه ویژه «پویش نه به تصادف» گفت: آمادگی جسمانی رانندگان، از جمله تقویت عضلات گردن، بالاتنه، شکم و کمر، استقامت قلبی ـ عروقی و پیشگیری از خستگی، نقش مهمی در کاهش تصادفات جادهای دارد و میتواند ایمنی سفرهای نوروزی را بهطور قابل توجهی افزایش دهد.
به گزارش روابط عمومی مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره) دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر توحید سیفبری، متخصص پزشکی ورزشی، با اشاره به افزایش سفرهای نوروزی و رشد تصادفها در این ایام اظهار کرد: در پی افزایش ترددهای جادهای، آمار سوانح رانندگی نیز بالا میرود که این مسئله خسارات جانی و اقتصادی قابلتوجهی برای هموطنان به همراه دارد. از این رو، توجه به ابعاد مختلف پیشگیری از تصادف ضروری است.
وی افزود: علاوه بر ناایمن بودن برخی جادهها و مشکلات فنی خودروها، توانمندیهای انسانی و ویژگیهای فردی راننده نقش بسیار مهمی در کاهش حوادث رانندگی دارد. آمادگی جسمانی راننده از جمله عوامل تأثیرگذار در ارتقای ایمنی است.
به گفته دکتر سیف برقی، دامنه حرکتی گردن و بالاتنه از موضوعات مهم در رانندگی ایمن به شمار میرود و کاهش دامنه حرکتی در این نواحی میتواند هنگام عبور از تقاطعها یا پارک کردن، برای راننده مشکل ایجاد کند.
وی افزود: رانندگانی که از قدرت عضلانی و انعطافپذیری کافی در ناحیه گردن و بالاتنه برخوردار نیستند، بیشتر در معرض خطر تصادف قرار دارند. انجام تمرینهای تقویتی و افزایش انعطافپذیری در این بخشها میتواند خطر تصادف را تا ۱۸ درصد کاهش دهد.
دکتر سیف برقی همچنین بر اهمیت تقویت عضلات شکم و کمر تأکید کرد و گفت: در صورت بروز حرکات ناگهانی یا شرایط غیرمترقبه، عضلات قوی این نواحی میتوانند از حرکات ناخواسته جلوگیری کرده و به حفظ تعادل بدن کمک کنند.
این متخصص پزشکی ورزشی با اشاره به وضعیت عضلات در هنگام رانندگی افزود: بسیاری از عضلات بدن در زمان رانندگی در حالت انقباض ایزومتریک قرار دارند. برای مثال، عضلات درگیر در فشار بر پدال گاز، عضلات خمکننده لگن و عضلات گردن به صورت مداوم منقبض هستند که این موضوع میتواند منجر به خستگی عضلانی و ناهماهنگی در عملکرد عضلات شود و توانایی کنترل وسیله نقلیه را کاهش دهد. بنابراین، تقویت عضلات بازو و شانه نیز اهمیت ویژهای دارد.
وی در ادامه به وضعیت نامناسب بدنی برخی رانندگان اشاره کرد و گفت: تمایل گردن به سمت جلو در هنگام رانندگی، بهویژه با افزایش سن، میتواند منجر به عارضهای موسوم به «قوز راننده» شود؛ اختلالی که میدان دید فرد را تا حدود ۳۰ درصد کاهش میدهد و بهخصوص در زمان تمدید گواهینامه باید مورد توجه قرار گیرد.
دکتر سیفبری همچنین با اشاره به نقش چاقی در شدت آسیبهای ناشی از تصادف اظهار کرد: افراد مبتلا به اضافهوزن یا چاقی ممکن است تا ۳۷ درصد بیش از افراد با وزن متعادل در معرض تشدید آسیبهای ناشی از سوانح رانندگی قرار گیرند.
وی با تأکید بر اهمیت پیشگیری از خستگی گفت: رانندگان باید پیش از رسیدن به مرحله خستگی استراحت کنند. توصیه میشود هر ۴۵ دقیقه تا یک ساعت، دستکم پنج دقیقه از خودرو پیاده شده و پیادهروی کوتاهی داشته باشند. همچنین ضروری است پیش از رانندگی، آمادگی جسمانی اولیه و شرایط سلامت عمومی فرد مورد توجه قرار گیرد.
این متخصص پزشکی ورزشی، در بخش دیگری از سخنان خود به زمان واکنش راننده اشاره کرد و افزود: رانندهای که با سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت حرکت میکند، در صورت تصمیم به ترمز گرفتن، پیش از توقف کامل حدود ۲۰ متر مسیر را طی میکند. این زمان واکنش در سالمندان و افراد مبتلا به برخی بیماریها افزایش مییابد و میتواند خطرآفرین باشد.
دکتر سیف برقی در جمعبندی تأکید کرد: استقامت عضلانی و استقامت قلبی ـ عروقی از ارکان مهم رانندگی ایمن به شمار میرود. خستگی ناشی از رانندگی میتواند میدان دید را مختل کند که مسئلهای بسیار خطرناک است.
متخصص پزشکی ورزشی افزود: بررسیها نشان میدهد رانندگان ممکن است به طور متوسط دچار چرتهای کوتاه سه تا پنج ثانیهای شوند؛ اما برخورداری از سلامت و آمادگی جسمانی مناسب میتواند این وقفهها را به حداقل رسانده و خطرات رانندگی را کاهش دهد.
ارسال نظر