به گزارش روابط عمومی مجتمع بیمارستانی امام خمینی(ره) دانشگاه علوم پزشکی تهران، دکتر محمد حسین نیک‌نام، رئیس مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، با اشاره به تاریخچه TIL therapy ، بر توانایی منحصربه فرد این سلول‌ها در مهاجرت طبیعی به بافت تومور و موفقیت چشمگیر آن در درمان ملانوما و تومورهای غیر ملانومایی تأکید و به چالش‌های جدی نظیر هزینه بالا، عوارض ناشی از شیمی درمانی مقدماتی، محیط سرکوبگر تومور و زمانبر بودن تولید سلول ها اشاره نمود.
در ادامه، ایشان به فرصت های نوین مانند مهندسی ژنتیک سلول های TIL و تولید نسخه های ترکیبی CAR‑TIL و نیز استفاده از سایتوکاین های جدید نظیر CytoTIL15 اشاره کرده که میتواند با کاهش سمیت و افزایش ماندگاری سلول ها، افق های امیدوارکننده ای را در ایمنی درمانی سرطان گشاید.
یوسف محمدی دانشجوی دکترای ایمونولوژی مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی ، یکی از چالش های اصلی در روش TIL Therapy را نفوذ محدود سلولها به بافت تومور دانست و مکانیسم‌های فعالیت تومور از قبیل تغییر کموتاکسی، سدهای استرومایی و مهار عروق را عامل این مسئله برشمرد.
وی راهکارهای مهندسی ژنتیک همراه با شیمی‌درمانی (با اشاره به افزایش۶ برابری نفوذ توسط اینترلوکین‑۱۲ و دوکسوروبیسین) و لنفودپلیشن را برای مقابله با تومور پیشنهاد نمود.
در پایان، بر استفاده زودهنگام، ترکیب با مهارکننده‌های PD-1 و توسعه نسل جدید TILهای مهندسی‌شده مبتنی بر نئوآنتی‌ژن‌ها تأکید نمود.
دکتر محمدعلی ذوالفقاری از مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، به مبحث T cell Exhaustion به عنوان یکی از موانع کلیدی در درمان سرطان، به ویژه در روش های مبتنی بر سلولهای T مانند TIL Therapy، پرداخت و بررسی مکانیسم‌های مولکولی، نشانگرهای سطح سلولی و راهکارهای مقابله با این پدیده را بیان کرد.
همچنین ایشان به بیان نقش گیرنده‌های مهارکننده مانند PD-1، TIM-3و LAG-3، تأثیر محیط ریزتومور در خسبگی سلول ها و استراتژی‌های نوین مانند درمانهای ترکیبی با مهارکننده‌های checkpoint و مهندسی سلول‌های مقاوم به خستگی پرداخت.
 در ادامه علی زارع زاده، دانشجوی دکترای ایمونولوژی مرکز تحقیقات ایمونولوژی مولکولی، به ارائه کارآزمایی های بالینی جدید در حیطه TIL therapy و نتایج موفقیت آمیز در سرطان‌های مرتبط با HPV و ملانوما پرداخت که حاکی از پتانسیل بالای TIL therapy، به‌ویژه در ترکیب با رویکردهای نوین افزایش‌دهنده نفوذ و فعالیت سلولی پرداخت.
دکتر نگین حسینی روزبهانی، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ارتش، به بررسی روش های ویرایش ژن در درمان سرطان با تمرکز بر CRISPR/Cas9 پرداخت.
ایشان چهار هدف کلیدی برای مهندسی سلول‌های T شامل حذف نقاط بازرسی ایمنی PD-1 و LAG-3، بهبود لانه گزینی به تومور از طریق مهندسی گیرنده‌های کموکاین و مقاومت در برابر محیط سرکوبگر تومور هدف از طریق قرار دادن TGFBR2 و SOCS1 و مبارزه با خستگی سلول‌ها با مهار TOX و NR4Aرا بیان داشت.
در پایان، بر چالش‌های ایمنی از قبیل برش‌های خارج از موقعیت هدف و جابه‌جایی کروموزومی و نیز ملاحظات اخلاقی شامل مدیریت ریسک، نظارت بلندمدت، دسترسی عادلانه و رضایت آگاهانه تأکید نمود.
دلبر دانشجو، مسئول فنی شرکت کیان ایمن سل، سارکوم بافت نرم را به دلیل وجود زیرگروههای ایمنی-داغ، بیومارکر غربالگری TLS و دسترسی آسان به بافت تومور، گزینه مناسبی برای TIL therapy دانست.
وی بر استفاده از TILهای انتخاب شده با CD137 و دوز پایین اینترلوکین‑۲ به جای دوز بالا برای کاهش عوارض تأکید کرد.
به گفته ایشان، چالش اصلی نه تولید سلول، بلکه شناسایی به موقع بیمار مناسب در زمان مناسب و کاهش ریزش بیماران بین جراحی تا تزریق است. در پایان نشست، اساتید دانشکده پزشکی و جمعی دیگر از متخصصان به بحث و تبادل‌نظر پیرامون موضوعات مطرح‌شده پرداختند.