استقرار الگوی «بیمارستان عاری از دخانیات» گامی راهبردی در ارتقای سلامت بیماران و کادر درمان مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره)
در راستای اجرای برنامههای ارتقای سلامت، حمایت از حقوق بیماران و ایجاد محیطی ایمن و پاک، کارگاه آموزشی دو روزه با عناوین «آشنایی با شیوهنامه بیمارستان عاری از دخانیات» و «آموزش ترک دخانیات به زبان ساده» ویژه سوپروایزرها و سرپرستاران مجتمع، در سالن اجتماعات اورژانس مجتمع برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی مجتمع بیمارستانی امام خمینی (ره)، دانشگاه علوم پزشکی تهران در راستای اجرای برنامههای ارتقای سلامت، حمایت از حقوق بیماران و ایجاد محیطی ایمن و پاک، کارگاه آموزشی دو روزه با عناوین «آشنایی با شیوهنامه بیمارستان عاری از دخانیات» و «آموزش ترک دخانیات به زبان ساده» ویژه سوپروایزرها و سرپرستاران مجتمع، روزهای دوشنبه و سهشنبه ۹ و ۱۰ شهریورماه ۱۴۰۵ در سالن اجتماعات دکتر کابلی برگزار شد.
در این نشست آموزشی که با هدف ارتقای آگاهی و توانمندسازی مدیران پرستاری در اجرای بهینه شیوهنامه ملی بیمارستانهای عاری از دخانیات برگزار شد، مدرسان و کارشناسان برنامه به تبیین نقش محوری کادر بالینی و نظارتی در این حوزه پرداختند.
سخنرانان کارگاه با تاکید بر اینکه کادر درمانی در خط مقدم درمان اعتیاد به نیکوتین قرار دارند،اجرای الگوی استاندارد ۵ مرحلهای را در روتین پذیرش و مراقبت از بیماران ضروری دانستند که به شرح ذیل می باشد:1. پرسش (Ask): ثبت وضعیت مصرف دخانیات (سیگار، قلیان، ویپ و محصولات نوین) به عنوان یکی از نشانهها و علائم حیاتی در بدو پذیرش بیمار
.2. توصیه (Advise): ارائه توصیههای فردی، صریح و دلسوزانه به بیمار مبنی بر تأثیر مستقیم ترک دخانیات در تسریع روند بهبودی، بهبود زخمها و کاهش ریسکهای درمانی و جراحی
.3. ارزیابی (Assess): سنجش میزان آمادگی و انگیزه بیمار برای ترک و تعیین سطح وابستگی بر اساس معیارهای بالینی (نظیر زمان مصرف نخستین سیگار پس از بیداری)
.4. کمک (Assist): ارجاع هدفمند بیمار به پزشک یا کلینیکهای مشاوره جهت دریافت راهکارهای حمایتی و درمانهای جایگزین نیکوتین (NRT)
.5. پیگیری (Arrange): استمرار پیگیریها و تدوین برنامه منظم حمایتی برای تثبیت روند ترک.همچنین در این بخش به اهمیت «قانون ۳۰ ثانیه» اشاره شد؛ اصلی که نشان میدهد حتی یک مداخله آموزشی و انگیزشی بسیار کوتاه ۳۰ ثانیهای از سوی پرستار یا پزشک میتواند نقشی ماندگار در تصمیم بیمار برای ترک همیشگی دخانیات ایفا کند.
در ادامه، ابعاد نظارتی و مدیریتی سرپرستاران در حفظ سلامت محیطهای درمانی مورد بررسی قرار گرفت:• مدیریت نقاط بحرانی: شناسایی و پایش مستمر فضاهای پرخطر و غیرمستقیم بخشها نظیر راهپلههای اضطراری، تراسها و سرویسهای بهداشتی.
حذف محرکهای محیطی: نظارت دقیق بر عدم وجود هرگونه ادوات استعمال دخانیات یا جاسیگاری در بخشهای بستری و محوطه پیرامونی.
در پایان، با اشاره به حساسیت فرآیند قطع مصرف در بیماران بستری، عنوان شد که هفته نخست، بحرانیترین بازه زمانی برای کنترل علائم محرومیت از نیکوتین است و هوشیاری کادر پرستاری در مدیریت علائمی چون بیقراری، اضطراب و وسوسه مصرف، نقشی تعیینکننده در تابآوری بیمار و موفقیت برنامه درمانی خواهد داشت.
ارسال نظر